Uitzending interview Radio 

Over mij

Door de jaren heen ontdekte ik dat ik rondliep met een gescheurd hart.


Ik heb jarenlang met innerlijke stress gelopen terwijl iedereen om mij heen een rustige vrouw voor zich zag.

Ik was erg perfectionistisch en wilde geen fouten maken. Dat kwam door mijn minderwaardigheid en daardoor bouwde ik een muur om mijzelf heen. Die muur was om mijzelf te beschermen dacht ik.

Maar nu weet ik wel beter!

Binnen die muur leed ik pijn.

En dat ging ik ook steeds meer voelen naarmate ik ouder werd. Toen ik 50 was voelde ik dat ik hulp nodig had en de artsen die mij zagen wilden alleen werken aan de fysieke pijnen die ik voelde.

Gelukkig wist ik zelf dat veel pijn in je lichaam een reflectie is van wat je lijdt in je gevoelsleven.

En het is moeilijker om te onderzoeken waar die emotionele pijn vandaan komt. Daar neemt men in de medische wereld doorgaans weinig tijd voor.

ALS JE BEGRIJPT WAAR JE PIJN VANDAAN KOMT, DAN IS ER VEEL SNELLER HELING MOGELIJK!

Maar ik sloot mij door die opgebouwde muur af voor totale innerlijke heling.

Mijn ziel was al voor een deel heel sterk gevormd door Gods liefde en kracht.

Maar een ander deel van mijzelf verstopte ik onder mijn sterke “zelf”. Totdat ik het niet meer aankon om mezelf te beschermen.

God brak door die muur heen en begon langzamerhand steen voor steen die muur af te breken …in samenwerking met mijzelf.

Stenen van angst om mezelf te binden, angst om te verliezen, boosheid, vastzitten aan wetten en regels enz.

Nu mag ik transparant zijn

mijzelf laten zien

hoe ik echt ben

met mijn sterke en zwakke kanten!

VOOR WIE?

Die heling is mogelijk voor JOU!

This is the introduction to my coaching path: “On the road to inner healing”

Accessing Englisch SUBTILTLES.

https://help.tbn.org/accessing-subtitles


Dit is de inleiding van mijn coaching traject "Op stap naar innerlijke heling". Deze inleiding is eigenlijk om je te laten voorproeven wat er allemaal gaat gebeuren in de komende twintig stappen. Het wordt een spannende reis, dat kan ik je vertellen. Maar aan het eind, na die twintig stappen, zul je echt ontdekken van; wow ik heb een bergtop beklommen en ik sta op een bergtop en ik heb overzicht over mijn hele leven, ik kan veel meer begrijpen van mezelf omdat ik nu deze twintig stappen heb gezet. Dan is het net alsof je een grote duin beklimt. Ik ga vaak naar Domburg en dan klim ik zelf helemaal die duin op en sta ik bovenop die duin en dan heb ik overzicht over het hele eiland Walcheren. Nou ja eiland, Walcheren is geen eiland meer maar dat was het vroeger. Ik heb dan overzicht over heel Walcheren. Ik zie Vlissingen, ik zie Oostkapelle, Westkapelle. Ik zie prachtige boten die naar Engeland varen. Dan heb ik dus overzicht. Ik wil je zo graag meenemen in dit pelgrims traject. Van die twintig stappen. Omdat je dan meer gaat begrijpen over wie je eigenlijk bent. Misschien heb je je wel eens afgevraagd: ”Wie ben ik eigenlijk?” en “Waar ben ik mee bezig?” Ik wil je er graag bij helpen. Ik heb een kleine uitbeelding gemaakt. Soms kun je je eigen leven vergelijken met een huis. Hier ik heb een (levens)huis neergezet en in dat huis woon jij. Je hebt een prachtige bloementuin misschien of.. misschien is het een zooitje in je tuin. Wie ben jij nou eigenlijk? Ik ben ook op pelgrims traject geweest, en nog steeds trouwens want mijn traject eindigt pas als ik mijn leven verruil voor de hemel. Maar ik ontdekte dat er in mijzelf nog een heel klein persoontje zat. Een “grote” Mieke zeg ik altijd en een “kleine” Mieke. Soms kwam ze naar buiten en dat was op een moment, dat ik het gevoel had dat ik opgevreten werd door een grote vijand. Die kleine Mieke was niet bestand tegen tegendruk, dus ik was heel bang en dan kroop ik weer in mijn grote zelf. Ik probeerde mezelf te beschermen. Maar ja het is gewoon zo in het leven, dat je soms niet altijd helemaal beschermd bent. Tenminste zo voelt het niet. Ik voelde mij soms heel sterk en soms voelde ik mij heel erg klein en heel erg zwak en geïntimideerd. Ik dacht hoe kan dat nou? Naar buiten uit was ik een hele rustige, sterke vrouw maar vanbinnen voelde ik mij vaak een heel klein geïntimideerd meisje. Op een gegeven moment heb ik mijzelf laten openen. Ik heb mezelf éérst geopend en daarna mensen binnengelaten die mij hielpen om mij te openen. Om te leren kennen wie ik werkelijk was. Toen ontdekte ik, dat ik, die kleine Mieke, dat kleine deel verstopt had onder een groot deel van mezelf en dit sterke deel probeerde die kleine Mieke altijd te beschermen. Maar op een gegeven moment, ik werd wat ouder en kreeg ik meer klachten in mijn lijf, spanningsklachten, stressklachten . Ik kon het leven even niet meer aan en dacht wat is er aan de hand? Ik merkte dat dat kleine deel steeds harder ging schreeuwen om hulp. Op een gegeven moment heb ik het dus gedurfd, en daar is werkelijk een stuk durf en moed voor nodig, om mezelf te openen. Ik heb eigenlijk de “motorkap” eraf gehaald, zeg ik weleens, en ik heb die kleine Mieke de kans gegeven om op te laten groeien en nu is het werkelijk zo geworden dat ik een geheeld hart heb. Dat wens ik jou ook toe in deze komende twintig stappen. Dat je een geheeld hart zal krijgen. Ik ga jou meenemen, ga je mee? De eerste stap staat al voor je klaar. Dag, veel succes!

Een team in wording....

De kracht van samenwerking!

Mieke Beiler


Antoine & Mieke


Ons doel

Heelheid in zijn totaliteit:

Herstelde identiteit; gezonde gedachtenpatronen en emoties; benoeming en herkenning in voelen van reacties in je lichaam.

Je krijgt innerlijk rust en vrede...en die kan niemand jou meer afpakken!

Why me?

Waarom ik?

Mijn verhaal

Na jarenlange ervaring als lerares in het basisonderwijs, en later als tolk voor doven, ben ik

samen met mijn man Antoine in april 1995 een groot avontuur begonnen!

Een idee is geboren

Al een paar jaar liepen we rond met het idee om te gaan reizen....Na 6 jaar samen getrouwd te zijn en gehoopt te hebben dat er een baby zou komen, werden we opeens in 1994 ons heel erg bewust van onze roeping en verlangen om op reis te gaan. We hebben de daad bij het woord gevoegd en onze huurflat in Woerden opgezegd. Daarna hebben we onze banen gestopt en hebben we een verkoop- en weggeefactie opgezet voor mensen die voor een prikkie ons huis konden leeghalen. Dat was echt heel moeilijk voor mij. Al mijn dierbare spulletjes verdwenen in een paar dagen tijd. En daar stonden we dan: Met 2 koffers zijn we op pad gegaan. Onze eerste reisbestemming was AMERIKA. Ik wilde eigenlijk richting Oost Europa of China, maar Antoine had al vanaf zijn jeugd Amerika als droomland in gedachten. We besloten dat we zouden gaan beginnen in South Carolina (USA) en vandaaruit zouden we wel weer verder zien....Het werd een reis van 22 jaar!!!

De reis

Het avontuur begon dus in South Carolina. Daar leerden we steeds nieuwe mensen kennen die ons weer in contact brachten met andere vrienden of kennissen. Soms was de reis een dropping. Dan konden we meerijden met iemand die ons in een andere staat dropte. We werden tijdens onze allereerste reis in West Virginia afgezet en daar hebben we onze nieuwe vrienden leren kennen die ons ophaalden vanuit Ohio. Hoe we die nieuwe vrienden leerden kennen?

Dat is een heel verhaal!

We zaten opeens in West Virginia en voelden dat we op dood spoor zaten. Na een paar dagen ontmoetten we een man die in de ontbijtkamer ons zag bidden voor het ontbijt. Hij kwam bij ons staan en vroeg wie we waren. We vertelden over onze pelgrimsreis. Hij liet het telefoonnummer achter van de pastors van zijn kerk en vertrok. Antoine heeft dat nummer gebeld en we werden hartelijk uitgenodigd om naar Ohio te komen. Die pastors betaalden met creditcard een extra hotelnacht voor ons daar in West Virginia en maakten de volgende dag een reis van 7 uren om een voor hen onbekend stel op te pikken!

Zoveel toevallige ontmoetingen die onze reis UNIEK maakten!

Tijdens de reis heb ik mijzelf veel beter leren kennen....Eerst ontdekte ik dat er ook een danscoach in mij zat die kinderen en volwassenen tot heling kon brengen door hen zelf te laten bewegen op o.a. de muziek van Antoine. Ik begon met de creatieve uitbeelding van zijn songs en later nodigde ik de kinderen en de volwassenen uit om mee te bewegen! Ik startte mijn eigen dansgroep. Eerst Mikamocha, daarna Dance of the North, waarmee we samen tournees maakten naar Noord Engeland en Schotland. We kwamen ook terecht in Frankrijk en Israël, gingen terug naar de USA. Soms ging de dansgroep mee en soms waren we samen. Onze pelgrimstocht en de vrije manier van leven werkte bij sommige vrienden aanstekelijk en zij besloten ook een keer met ons mee op reis te gaan!

Daaruit vloeide als vanzelfsprekend de creatieve coaching voort die mij ook tot het schrijven bracht van mijn Dagboek en blogs. Uiteindelijk heeft het mij gebracht naar het maken van het

e- coaching pakket van 20 stappen naar innerlijke heling.

De afgelopen jaren, sinds 1995, hebben mij dus naast mijn eigen reis tot innerlijke heling ook ongemerkt een nieuwe richting gegeven in mijn loopbaan. Waar een pelgrimsreis al niet goed voor is!!!

22 jaar later....

Nu zijn we ruim 25 jaar verder en we hebben zoveel reisverslagen dat ik de tel ben kwijtgeraakt hoe vaak we verplaatst zijn en hoe vaak we verhuisd zijn!

Het is een onvergetelijk avontuur geworden waarvan we niet wisten wanneer en waar die zou eindigen. Eigenlijk is de pelgrimsreis nog niet beëindigd. Dat gebeurt pas als we deze aarde verruilen voor onze eeuwige bestemming in de hemel!

Wil je meer lezen over ons?

Kijk dan op de website van ons, Antoine & Mieke samen.


Why me? 

Waarom ik?

Ik ontdekte dat ik rondliep met een scheur in mijn hart. Ik verstopte met een zeer sterk deel van mijzelf een klein deel dat zich schaamde voor een zwak deel in mijzelf...…

Waarom? Ja waarom zou ik mij schamen? Voor mijn innerlijke gebrokenheid? Ik wilde altijd sterk zijn en hulp verlenen! Ik had ook immers al zoveel mensen mogen helpen in mijn leven…En nu was ik (opnieuw) zelf aan de beurt om innerlijke heling te ontvangen!

Waarom ik?

Door de jaren heen ontdekte ik dat ik rondliep met een gescheurd hart.

Een veilig gezin en een goede opvoeding en betrokken ouders in mijn vroege jeugd zorgden voor een goed fundament tot mijn 12e jaar.

Maar daarna liep alles anders...

Omdat ik zoveel gezellige veilige momenten had meegemaakt in mijn jeugd had ik niet in de gaten waar de knelpunten zaten.

Ik had nooit gedacht dat ik hulp nodig zou hebben...ik was immers zelf een goede hulpverlener?

In mijn tienertijd waren mijn ouders mijn grote helden. Zij namen zwervers in huis en verzorgden hen en ook vingen zij mensen op die in de problemen zaten. Mijn vader had naast zijn full time job een koffiebar op de Oude Gracht in Utrecht waar hij zijn talenten als gastheer en jeugdleider en evangelist in kon uitleven en mijn moeder runde met al haar creatieve talenten een geweldig huishouden waar we allemaal vol bewondering naar keken!

Dat ik zelf daardoor als eigen kind tekort kwam, heb ik nooit in de gaten gehad. Daar kwam ik pas (ondanks de signalen die anderen mij gaven) veel later achter. Ook ontdekte ik pas veel later in mijn leven dat mijn eigen ouders ook veel aandacht tekort waren gekomen in hun leven…en zij konden mij niet meer meegeven dan dat zij zelf in huis hadden!

Ik heb de sterke delen van mijn ouders meegekregen en daar ben ik heel erg blij om. Maar ik heb ook hun afwijzing meegekregen.

O nee, dat vertelde ik nooit aan iemand. Die diepste gevoelens van afwijzing, daar schaamde ik mij juist voor! Ik wilde een goede hulpverlener zijn en mensen blij maken! En dat is ook gebeurd!!!

Eerst in mijn vrijgezellentijd en later in mijn huwelijk en tijdens onze pelgrimsjaren deed ik heel erg mijn best om alle mensen om mij heen gelukkig te maken. Dat was heerlijk om te doen en daar vond ik veel voldoening in!

Ondertussen had ik wel ontdekt dat ik mij los moest maken van mijn familie.

Later ben ik nog dieper gaan kijken naar mijzelf. Dat gebeurde na de vele pelgrimsreizen die ik samen met Antoine gemaakt had. We hadden mooie herinneringen opgebouwd van een zeer avontuurlijk leven! Maar omdat ik ouder werd raakte mijn levensenergie op en kwam ik dichter bij mijn zwakke deel dat ik altijd zo angstvallig verborgen had weten te houden:

HET GEVOEL VAN AFWIJZING

Ik voelde mij als het ware die ui die langzamerhand werd afgepeld en ten slotte uitkwam bij hoe ik mij heel diep vanbinnen voelde!

Wat ben ik nu blij dat ik mijzelf heb durven openen. Nu mag iedereen weten dat ik ook therapie nodig had. Daarvoor ben ik een aantal weken de Flagship training in Lancaster bij Ellel Ministries gaan volgen!

Nu leef ik een leven in balans. Echt heerlijk ontspannen.

En als ik me dan nog weleens afgewezen voel?

Dan mag ik direct terug gaan naar dat veilige basisgevoel. Ik weet nu heel zeker dat ik GELIEFD ben door mijn lieve man, door lieve vrienden en als allerbelangrijkste, door God, de Schepper van hemel en aarde, de Vader van Jezus Christus, die ook mijn VADER & MOEDER is! Hoe weet ik dat? Dat lees ik in de Bijbel en voel ik in mijn hart! Mijn identiteit is nu geheeld, dankzij de Here Jezus!

Wat ben ik daar dankbaar voor!

Dat geeft mij innerlijk rust en vrede...en die kan niemand mij meer afpakken!

0